Nieuwste Verhaal
-
Vieze voeten, goede dag
Er wordt mij wel eens gevraagd: wat doe je zoal op een dag?
Dan denk ik bij mezelf: eigenlijk niet zo extreem veel. Maar als ik dan door mijn foto’s op mijn telefoon kijk, denk ik: zo, ik heb toch best veel beleefd.
Misschien komt dat ook wel door de bruisendheid van het leven hier.
Als ik in Nederland boodschappen nodig heb, ga ik naar een winkel waarvan ik ongeveer weet wat ze allemaal hebben. En dat is dan ook zo.
Hier ga ik naar een markt. Smalle straatjes, alles in overvloed, schreeuwende verkopers, modderige en met rottend vlees besmeurde paadjes.
Haha, ja. Dat laatste. Dan denk ik: dit vind ik nou leuk.
Mijn graadmeter voor hoe goed mijn dag was, is dan ook altijd hoe vies mijn voeten zijn aan het einde van de dag. Ik loop namelijk bijna altijd op teenslippers.
Zijn mijn voeten schoon? Niet zo’n goede dag.
Zijn ze vies? Goede dag.
Zijn ze extreem vies? Hele goede dag gehad.
Natuurlijk ken ik inmiddels wel de vaste verkopers op de markt, maar er zijn ook altijd nieuwe verkopers. Je weet dus nooit helemaal wat je tegenkomt. Ik hou wel van die onvoorspelbaarheid en de reuring.
Bekertjes met granaatappel. Ze zijn nu in het seizoen, ook is dit de tijd voor walnoten. 
Graffiti op een gebouw. 
Gelatine met fruit. 
Deze was wel lekker, met fresas. Zo ging ik naar een bruiloft
Het begon met het kopen van een soort trouwsnoer. Wij waren gevraagd als een soort getuigen en voordat het bruidspaar elkaar het jawoord gaf, moesten wij het snoer bij hen omdoen.
De bruiloft was in een kerk vlak bij ons. Ik noem die kerk altijd de gevangenis, want het is letterlijk een soort betonnen bunker met linksvoor een betonnen toren. Maar het was wel leuk om daar nu voor iets feestelijks binnen te zijn.
Er was ook een koor, maar dan op z’n Mexicaans, met allemaal kleine gitaartjes.
Tijdens de ceremonie begon het opeens hard te regenen. En vervolgens moesten we ook nog door de regen lopen naar de feestlocatie.
Daar ging iedereen aan tafels zitten en werd er eten uitgedeeld: pollo con mole. Een gerecht dat vaak bij feesten wordt gegeten. Deze mole was gemaakt door de moeder van de bruidegom, die uit Oaxaca komt, een staat die bekendstaat om zijn goede keuken.
Het was dus erg lekker. En dan vraag ik me altijd af: hoe maken ze zo’n smaak ?
Veel van die recepten worden van generatie op generatie doorgegeven. Waarschijnlijk weet iemand in de familie precies wat erin moet, zonder dat daar ooit een recept aan te pas is gekomen.
Na het eten kwam er een hele reeks aan dansen en spelletjes, waaronder het proberen te stelen van de bruid.
Heel veel entertainment dus. Ik heb me in ieder geval goed vermaakt.
Slechte foto van zo’n trouwsnoer. 
Mole con pollo 
Taart Berg van bloemen
Op deze plek buiten Mexico-Stad kom ik wel eens vaker en nu werd ik uitgenodigd om een aantal dagen te komen om het feest van de patroonheilige van het dorp mee te vieren.
Juchitepec is een dorp met een geschiedenis die veel verder teruggaat dan de katholieke kerk die je er nu ziet. De oorspronkelijke naam was Xochitepec. In het Nahuatl betekent xōchitl bloem en tepētl berg. De berg van bloemen.
Lang voordat de Spanjaarden hier kwamen, woonden hier verschillende inheemse gemeenschappen. Op de hellingen werd landbouw bedreven. Maïs, bonen, chia en amarant werden verbouwd en met terrassen werden de steile hellingen geschikt gemaakt voor landbouw.
Regen, water en de vruchtbaarheid van de aarde waren niet alleen belangrijk voor het dagelijks leven, maar hoorden ook bij hun religieuze wereld. Tláloc, de god van regen en water, was belangrijk, net als Chicomecóatl, die verbonden was met voedsel en landbouw.
Na de komst van de Spanjaarden veranderde het dorp langzaam. Xochitepec werd Juchitepec en kreeg een katholieke identiteit. Santo Domingo de Guzmán werd de patroonheilige van het dorp.
Ook vandaag de dag verdienen veel mensen hier hun geld met landbouw.
Een van de spectaculairste dingen tijdens deze feestdagen naast de processie over een bloemenpad zijn de castillos. Dat zijn enorme constructies van hout of metaal, metershoog, vol raderen, figuren en vuurwerk. Als ze ‘s avonds worden aangestoken, begint alles te draaien en te bewegen. Raderen lichten op, figuren gaan rond en de hele constructie verandert in een soort vuurwerkvoorstelling.
Heel indrukwekkend. En dan wordt het ook nog begeleid door een enorme vuurwerkshow in de lucht.
En dat drie dagen achter elkaar.
Ook was er elke ochtend van 6.00 tot 6.30 uur knalvuurwerk. Ik stelde me dan zo voor dat er ergens gewoon iemand een half uur lang pijlen aan het afschieten was die lekker hard knallen.
Want blijkbaar moet je in Mexico ook ‘s ochtends even weten dat er feest is.
Bloemenpad 
Nog meer bloemen 
Daar komt ie 
Ijsje kopen 
Handgemaakt ijs, erg lekker niet te zoet. Smaken veranderen elke dag. 
Andere Heilige maar hier zie je de verbondenheid met de landbouw. Auto woestijn
Ook moet er een auto gekocht worden. Daar heb ik niet zoveel verstand van, maar toch word ik er gezellig bij betrokken. Ondertussen ben ik al best goed geworden in waar je op moet letten als je onder de motorkap van een tweedehands auto kijkt.
Waarom ik hier iets over vertel, is omdat ik dus mee moet naar een soort megapark met honderden auto’s die te koop staan. Geen bomen, felle zon, overal auto’s.
Maar ik zou getrakteerd worden op een drankje, dus toen dacht ik: oké, nou ja, dan ga ik wel mee.
Dus afgelopen zondag liep ik met een liter cocktail van tequila en tepache, gefermenteerde ananas, door de woestijn. (Voor die snacks en drankjes ging ik mee. )Zo voelde het in ieder geval, woestijn. En dan soms even onder de motorkap van een auto kijken. Haha.
Hier wordt dat drankje bereid. Chili aan de buitenkant, vers fruit erin, ijs, tequila, tepache en een beetje zout. 
En een raspado voor mijn wederhelft want die wilt geen alcohol; geraspt waterijs waar vervolgens een siroop/fruit aan wordt toegevoegd. Daarna vis gegeten op een markt en later op de avond nog een watermeloen gekocht.
Tja.
En dan wilde ik ook nog een recept delen van een verfrissend drankje. Het is eigenlijk gewoon verse limonade, maar wel iets wat ze hier veel drinken. Het geheim zit hem erin dat je een deel van de limoen met schil en al blendert.
Ik gebruikte vier limoenen. Van één limoen en een halve heb ik de stukken met schil en al geblenderd met wat suiker en water. De andere limoenen uitgeperst en alles bij elkaar gedaan. Suiker naar smaak.
Aan het eind deed ik er nog een beetje chiazaad bij. Tien minuutjes wachten en klaar.
Nog lekkerder als het goed koud is, met ijsblokjes of rechtstreeks uit de koelkast.
Meer lezen;
-
Terug in Mexico-Stad
Thuiskomen is best een gewichtig woord. Ik gebruik zelf liever het woord terugkomen. En of ik mij ergens thuis voel, kan ik zelf een beetje…
-
Het platte land van Mexico
Voice over Dit weekend gingen we naar een vriendin van de geliefde die buiten de stad woont, in een pueblo (dorpje). Mexico-Stad in- en uitrijden…
Over
Mexicaans Leven is een persoonlijke blog waarin verhalen, foto’s en observaties samenkomen. Geen reisgids, maar een verzameling van momenten die een beeld geven van het dagelijks leven in Mexico: van tradities en straatleven tot eten, natuur, taal en de verschillen tussen Nederland en Mexico.
