Thuiskomen is best een gewichtig woord. Ik gebruik zelf liever het woord terugkomen. En of ik mij ergens thuis voel, kan ik zelf een beetje beïnvloeden met de sfeer die ik aanbreng.
Wat me deze keer verwonderde, was dat je ook ineens weer terug bent voor de mensen in de straat. We kwamen de schoenmaker tegen. Met een grote glimlach zei hij: “¡Qué milagro! Regresaron!”
Wat een wonder, jullie zijn weer terug.
De mensen zijn nu wel aan mijn aanwezigheid gewend hier in deze buurt maar er zijn natuurlijk ook nieuwe mensen bij gekomen en dat merk ik dan gelijk want die kijken mij niet aan maar bekijken mij.
En dan is er weer het straatleven.
Bij een groentekraam voor een huis zit een vrouw van een jaar of vijftig op een krukje. Ze komt gewoon groente kopen, maar gaat er rustig bij zitten. Ze maakt een praatje met de verkoopster, geeft Luna een minibanaan en pakt er zelf ook een. Ondertussen bestelt ze haar groente.
Dat vind ik grappig. Er wordt hier ontzettend hard gewerkt, maar er is ook altijd tijd om even te zitten, een praatje te maken of een banaan te eten.
Verder blijft Mexico-Stad een makkelijke stad om foto’s te maken (altijd wat te zien en te beleven). Dus hierbij wat plaatjes van mijn week.
De prijzen van groenten schommelen hier elke week. Nu waren de aardappelen wat prijzig, maar volgende week is de kans groot dat je ineens een kilo voor 20 pesos (€1) koopt. Ga je naar een toeristische zone dan zullen de prijzen weer veel hoger liggen.
Verder ging ik naar een afspraak op het consultatiebureau, waar de dokter vervolgens niet aanwezig was. Ik denk dat ik hier 50% van de tijd voor niets kom. Daar zou ik dan gefrustreerd over kunnen raken (wat gebeurde), maar goed, daar heb je hier helemaal niets aan.
Ik ging naar een ander ziekenhuis voor een vaccinatie. Dat ging allemaal rap, rap. Maar ik ben nu dus wel een persoon geworden die er niet meer gewoon blindelings op vertrouwt dat alles wel goed zal zijn. Nee, nu wil ik het etiket van de vaccinatie zien voordat het wordt ingespoten.
Verder is het hier ook zomervakantie, die wel twee maanden duurt, dus het is rustiger op straat. Of meer: de buurt is in vakantiemodus.
Ondertussen ben ik bijna drie weken terug en dit was de eerste week. Ik heb dus nog meer te delen, maar dat komt bij de volgende update over een week. Onder andere was ik op een bruiloft en ging ik een paar dagen de stad uit voor een groot feest.
Groetjes aan iedereen in Nederlanddddd!