De laatste blog waar ik mee bezig was, voelt nu als iets uit een vorig leven. Ik wilde toen iets schrijven over een mantra die ik misschien tijdens de bevalling zou kunnen gebruiken — en of dat dan helpend zou zijn, of me juist vooral zou irriteren (haha).
Die avond brak mijn water.
En nu… zijn we zeven maanden verder. Diezelfde baby kruipt inmiddels alsof het de wereld al kent, en wil het liefst de straat op. Ik weet niet precies wat het lichtje was dat weer in mij aanging, maar ik dacht ineens: laat ik toch maar weer verdergaan met die blog. Gewoon om iets van mijn leven hier in het verre Mexico te delen, een draadje naar daar.
Ik begin maar even luchtig, met wat beelden van de afgelopen week. Mocht je babyfoto’s willen zien: stuur me gerust een appje.
Eigenlijk zou ik elke foto een onderschrift moeten geven, maar dat laat ik nu even. Tot volgende week.
Leave a Reply