juli week 4

En la casa

In het kader van het leren van Spaans begin ik vaak met een zin of uitspraak die ik tegenkom waarvan ik de betekenis niet direct begrijp. Dit is bijvoorbeeld zo’n zinnetje, weergegeven op een schilderijtje: “Y si me caigo, me vuelvo a levantar.”

“En als ik val, sta ik weer op.”

Deze week ben ik de straat niet veel op geweest, hoogstens naar de markt voor groente en dergelijke. Dat vond ik prima.
Ik ben bezig met het schilderen van alles dat van hout is. Kakkerlakken eten namelijk alles wat organisch is (weer wat geleerd) en onbewerkt hout is dus ook een smakelijk hapje.

Terwijl ik dit schrijf, lig ik in een hangmat en komt er om mij heen overal water naar beneden, want het regent en bliksemt.
Het is namelijk zondag en we zijn bij de ouders van mijn geliefde.
Hiervoor waren we bij de oma van mijn geliefde geweest. En vraag me niet waarom of hoe, maar er werden appels geserveerd, het woord pindakaas kwam ter sprake en toen kreeg ik ook opeens een broodje pindakaas. Dus ik raakte in de war; ben ik nou in Nederland of in Mexico? Ik keek waarschijnlijk iets te enthousiast bij het broodje pindakaas, dus ik kreeg gelijk de hele pot en ook het hele brood. Zijn oma geeft graag dingen weg. Ook kreeg ik een vleeshamer (ik weet de correcte naam niet) om vlees plat te slaan. En munten van 20 peso’s die bijzonder zijn, want die komen niet veel voor. Het is meestal in briefpapier.

Een van mijn favoriete gerechten is pico de gallo. Dit eet je op een tostada of een broodje. Ik had het deze keer op een stokbroodje. Het is eigenlijk een soort bruschetta maar dan ook met avocado, koriander en veel limoen. Op het broodje zitten bonen, kaas dat geroosterd is en eventueel ook ham en dan dus die topping van pico de gallo.

Dit is het nu even voor deze week, volgende week weer een nieuwe update.