Category: Blog

Your blog category

Chapillitas

Als je erop let, vind je er soms wel meerdere in een straat. Hoe ‘rijker’ de buurt, hoe minder je er zult zien. Kleine huiskamertjes met bewoners. Vaak een vrouwfiguur met haar handen tegen elkaar, een man gehuld in groen en geel met muntjes, een skelet in een jurk of een man aan een spiritstok gespijkerd.

Ik maak er een foto van, maar de echte gaan ervoor staan, keren voor een moment in zichzelf en tikken hun hoofd, hart en schouders aan. De huisjes beschermen en brengen geluk, denk ik. Met de offers en gedachten die de mensen brengen, zetten ze een intentie. Alleen als je weet wat je wilt, kun je iets wensen.

Ik stel me voor: al die gedachten, intenties, gebeden en hoop die mensen bij deze bouwwerkjes ervaren. Een immense ruimte van onzichtbare binnenwerelden. Dat zit allemaal in zo’n klein huisje.

Het brengt me ook naar die populaire quote van Boeddha: “We zijn wat we denken”. We zijn wat we denken; ons hele bestaan is het product van gedachten. Met onze gedachten scheppen we de wereld. Deze gedachteruimte doet me dan beseffen wat ik denk en dus creëer. Voor mij zijn deze kleine huiskamertjes magisch omdat ze alle vormen kunnen aannemen die verscholen zitten in de binnenwerelden van de mensen.

Zo’n ruimte doet me dan verlangen naar dat ik erin woon, dat ik in zo’n miniatuur altaartje woon en dat ik dan deel kan zijn van al het onzichtbare in de mensen.

In de nacht transformeren deze heilige ruimtetjes in nachtclubs, met gekleurde en knipperende lichtjes, neonbuizen en discolampen. Om ook in het donker herinnerd te worden aan al die sfeerruimtes die we met elkaar kunnen creëren.

Chapillitas

November 17, 2023
Los Dias de Muertos

Skelet in graf “Potjandorie wat was dit een goed jaar, hopelijk is het niet snel het eind”. Humor om wat lucht toe te voegen aan de dag.

Schedels van suiker.

Stapel met miniatuur ofrenda’s.

Goudsbloemen op een markt, drie dagen voor dia de muertos.

Zelfgemaakte ofrenda met foto’s, eten en kaarsen in huis. Het altaar hoort naar traditie verschillende items te hebben zoals onder andere water, zout en goudsbloemen.

Ofrenda in de binnenstad van Mexico-City.

Decoratie van de buren.

Decoratie van de buren in de avond.

Muurschildering met grote schedels van papiermaché.

Begraafplaats in Mixquic tijdens de avond van 2 nov.

Ofrenda in Mixquic.

November 6, 2023
Alebrije Parade

Een alebrije is een soort geestdier of spiritueel wezen, bedoeld om je door je leven te leiden. Deze dieren zijn gidsen, beschermers en onruststokers. Ze behoeden ons voor gevaar en sporen ons tegelijkertijd aan tot avontuur, waardoor we een leven kunnen leiden vol magie. De verhalen over alebrijes worden van generatie op generatie doorgegeven in fabels en folklore.

_{Zelfportret van mijn alebrije.}

De Alebrije Parade is een wedstrijd georganiseerd door het Museo Arte Popular, gewijd aan Mexicaans handwerk en volkskunst. De parade omvat meer dan 200 grote fantasiedieren, vervaardigd uit papier-maché en beschilderd met levendige kleuren. Ze worden gecreëerd door zowel kunstenaars als knutselaars. Iedereen met een Mexicaanse nationaliteit kan zich inschrijven voor deelname.

^{Alebrije met de naam: Suenõ de un ángel – Droom van een engel}

Sommigen geloven dat alebrijes de zielen van overledenen kunnen begeleiden en beschermen op hun reis naar het hiernamaals. Ze worden gezien als spirituele metgezellen die de overledenen vergezellen en helpen hun weg te vinden. Alebrijes spelen daarom ook een rol tijdens dias de muertos.

_{Alebrije Parade okt 2023 Zocalo, Mexico-stad.}

October 25, 2023
Zonsverduistering Ciudad Universitaria
Zie filmfragment van zonsverduistering

Meestal gaat een zonsverduistering aan mij voorbij via een krantenbericht. Maar deze keer werd enthousiast aangekondigd dat er een zonsverduistering zou plaatsvinden in Mexico-Stad.

Grappig genoeg gaan mijn eerste herinneringen aan een zonsverduistering terug naar het stripfiguur Kuifje en zijn avonturen; de Zonnetempel. Een verhaal dat zich afspeelt rond een verborgen Inca-tempel in Peru. Kuifje gebruikt de zonsverduistering om te beweren dat hij met de zonnegod kan communiceren. Een magisch en spannend verhaal dat nog steeds in mijn gedachten rondspookt.

Op zaterdag 14 oktober 2023 zou het beginnen om 9:30. Ik kreeg de keuze: wil je naar het bos, het stadscentrum of de universiteit? Zonder precies te weten wat deze keuze inhield, koos ik voor de universiteit; Ciudad Universitaria, de universiteitscampus. Doordeweeks is het een universiteit en in het weekend dient het als recreatiegebied voor veel Mexicanen. Het is een van de grootste campussen ter wereld en herbergt meer dan 40 faculteiten, het rectoraatsgebouw, de centrale bibliotheek, het Olympisch stadion, verschillende theaters en musea, en twee metrostations. Het staat ook op de UNESCO-werelderfgoedlijst. Het werd tussen 1949 en 1952 gebouwd met medewerking van meer dan 60 architecten, ingenieurs en kunstenaars. Hierdoor is de campus een uniek voorbeeld van het 20e-eeuwse modernisme in postrevolutionair Mexico, dat stedenbouw, architectuur, bouwkunde, landschapsontwerp en beeldende kunst integreert.

Juan O’Gorman, een Mexicaanse schilder en architect, bedacht het idee voor de megamosaïek op het hoofdgebouw als een “historische representatie van cultuur”. De noordkant van het gebouw verbeeldt het pre-Spaanse verleden, waarin de dualiteit van leven en dood wordt uitgebeeld, met verschillende mythische elementen zoals Tēcciztēcatl, een mannelijke godheid geassocieerd met de maan en vruchtbaarheid. De oostkant verbeeldt de hedendaagse wereld, de zuidkant het koloniale verleden en de westkant de universiteit en het moderne Mexico.

De eerste twee uren kon je de beginnende verduistering alleen zien met behulp van een speciaal brilletje of een soort zelfgemaakte kijkdoos. Door de mensenmassa op het campusterrein liepen we richting het geluid van een trommel en kwamen bij een cirkel van mensen die een Azteekse dans uitvoerden.

Na geamuseerd te hebben gestaan rond de cirkel, moesten we opeens gaan zitten. We werden gezegend met blaadjes en rook en opeens was daar, ja, de zonsverduistering, nu ook zichtbaar zonder bril. Alle mensen juichten en er werd geblazen op schelpen. Deze viering die eigenlijk heel onverwachts tot mij kwam, is een mooi voorbeeld van hoe je de elementen van de natuur ten volste kan beleven.

_{Zonsverduistering.}
October 25, 2023
La Catrina

La Catrina is een vrouwelijk skelet in een jurk en met een grote hoed. In de aanloop naar Dias de Muertos zie je dit figuur overal. Als papier maché pop, afbeelding op slingers of als grote posters voor het raam.

Het woord catrina is de vrouwelijke vorm van catrin, wat elegant betekent. Het skelet was bedoeld om uit te beelden dat de rijken en modieuzen, ondanks hun pretentieuze ideeën van importantie, net zo ontvankelijk zijn voor de dood als ieder ander mens.

October 25, 2023