6 en 7 april 2024
Dit weekend deed ik niet zoveel. Of nou ja, ik heb wel dingen gedaan maar zat ook een beetje te niksen. Of ik heb dus wat oordelen over mijn bezigheden. De hond moest nogmaals geopereerd worden, per ongeluk een grote ader doorgesneden waardoor het veel bloedde en er een lichte paniek ontstond. Uiteindelijk kwam het goed. Ook heb ik bij een kapper gezeten. Niet voor mezelf maar voor de geliefde.
05-04-2024
Veel tijd geïnvesteerd in het maken van dat wandkleed, jeetje wat gaat daar veel tijd in zitten! Ook zag ik een pick-up auto met de achterbak volgeladen met zakken met onderdelen van poppen erin. Plastic armen, benen, hoofden. Een foto maken was helaas niet gelukt. Maar wat ik nu wel heb is een nieuwe hobby: pick-up auto’s en hun lading verzamelen. En ik wil zelf eigenlijk stiekem ook wel zo’n auto.
04-04-24
Zonder te weten waar stapte ik de metro uit en zowaar liep ik een soort ondergronds gangenstelsel van boekwinkels in. Bij het verlaten van deze doorgang stuitte ik op een prachtig gebouw. Vaak zijn zulke bouwwerken dan kerken. Het was de week na Pasen, bekend als Semana Santa, en veel mensen hebben dan vrije dagen. Ik ging naar binnen en In de hele kerk brandden kaarsen, best wel een sfeertje. Ik was op weg naar de geliefde, die aan het werk was, omdat we een kast wilden kopen. Plotseling vertrok hij eerder, dus snel, snel, snel, ik terug naar de metro. Geen tijd te verliezen, iemand zit te wachten. Opschieten!! Snel, snel, snel. Hier spreekt mijn culturele bodem, want of ik er nu twee uur over zou doen of niet, het maakt niet uit, doe de dingen vooral relaxed is hier het motto. Ik dus vandaag even niet, lekker haasten, heerlijk, adrenaline shot. Ik kwam ook best coole jonge mensen tegen, een met zo’n hotel bediende hoedje. Een ander met een gele doek over zijn hoofd, een bruin shirt, zandkleurige ribbroek, kettingen om, oorbellen in en rode oordopjes voor muziek.
03-04-2024
02-04-2024
De metro blijft fascinerend. Vandaag was het uitermate druk, met enorme mensenmassa’s. Om hiermee om te gaan, hebben ze een soort doolhof gecreëerd van hekken die van verschillende kanten open en dicht kunnen, zodat ze de menigte kunnen begeleiden. Hierdoor beland je af en toe vast in een stuk hekwerk.
Eenmaal in de metro, propvol, maar het heeft iets ontspannends dat je je niet hoeft vast te houden aan iets, je kunt gewoon meedeinen op de bewegingen van de menigte. Tenminste, dat doe ik 😉
Gelukkig stap ik in op het eerste station, anders zou je er helemaal niet meer in kunnen komen.
Ik ben nu op weg naar een ziekenhuisbezoek met de geliefde voor een controle. Dat ziekenhuis is een mini stad met winkels, restaurants en een heel straten systeem wat via buiten loopt.
Ik zit nu in een wachtkamer met een haperend licht.
Lámpara (lamp) een van de woorden in de kruiswoordzoeker die iemand aanbood. Overal waar je bent hier in Mexico wordt precies dat verkocht wat je “nodig hebt” in een wachtkamer dus een kruiswoordpuzzel.
Een Praatje Maken 01-04-24
Vandaag had ik het plan om weer naar de bibliotheek te gaan, maar tijdens de reis veranderde ik verschillende keren van gedachten en koos uiteindelijk toch voor een andere bestemming. Maar toen bedacht ik me opnieuw en besloot toch weer naar de bibliotheek te gaan. Normaal gesproken zou ik dan denken: “Wat wil je nu eigenlijk? Maak een beslissing.” Maar dit keer berustte ik meer in het idee van ‘go with the flow’. Er zal vast een reden zijn waarom ik vandaag niet rechtstreeks naar de bibliotheek ga. Tijdens mijn “praktijkles Spaans” begonnen meerdere mensen een praatje met mij.
Een timide jongeman verdiende vandaag geld door te jongleren bij het stoplicht wanneer het op rood stond, in de hoop een centje te verdienen. Hij verdiende ongeveer 25 pesos per dag, maar ik twijfelde of we elkaar goed begrepen, want dat komt neer op slechts 1,20 euro.
Een vrouw had vanochtend een taco met pinza (koeientong) gegeten, gekookt met ui en andere ingrediënten. Ze had net zoete broodjes gekocht en bood me er ook een aan.
Een veganist vroeg of ik een vegan eettentje had gezien, maar dat had ik niet. Ik vroeg hoe het was om als veganist in Mexico te wonen. Qua eten is het niet moeilijk, maar qua sociale acceptatie wel.
Leave a Reply